Salamat blogspot.com :( ikaw lang talaga nasasabihan ko ng problema ko. :'( Depressed ako this days kc may mga promises lang na hindi natupad. Gaya nag iPhone 4S na sabi ni papa. I expected na this Saturday, bibili na kami. PERO EH :(( Hindi pala kami pupunta sa City. :(( Kaya yun, nawalan nako ng gana ngayong araw. Plus, nag-away pa mi ni Jb. Haaaaynako :|
Hindi pa ako naka pasok sa NSTP Class kasi late nagising. At eto pa, sabi ni kuya, di na naman daw kami matutulo sa city bukas kasi busy siya sa barko. WALA NA BANG MAG MAMALAS PA DITO??? :(((((
Sabado, Pebrero 4, 2012
Hindi maiwasang isipin...
Minsan talaga sa ating buhay, may mga di-inaasahang mangyayari. Buhay man natin, panahon, oras o lahat na. Pero bakit ganun? Bakit pa kailangang mangyari yun? Di ko tuloy maisip ang totoo talagang nangyayari. Gaya namin sa ND/HM FLAMING TEAM. Masayang nagpapraktis, harutan dito, harutan doon. Kantyawan dito, kantyawan doon. Pero ni isang pagkakataon sa aming practice ay hindi namin nalilimutan na magdasal. Ipinapasa-Dyos namin lahat ng ginagawa namin. Lahat-lahat-lahat :)
Nagsimula ang aming team sa isang audition (syempre). Maraming nakuha at marami ring hindi. Sa kalagitnaan ng pagpapraktis, andami nang nag quit. Bakit kaya? Hindi ba okey ang mga steppings? Hindi ba masaya sa grupo? Pero nung malapit na talaga ang intrams, unti-unting nabuo ang team at unti-unting naging pamilya ko na. ♥
Bago pa ang intrams, gumawa muna kami ng mga props, costumes at mga kagamitan para sa aming pagsasayaw. Nag final practice muna kami sa UIC Campus, Sky Gym at pagkatapos nun ay kumain ng hapunan. Busog na kami, pero hindi pa natatapos ang aming gawain. Yun, pumunta kami sa Jacinto, kung saan naninirahan dooon ang isa sa aming kasamahan, si Kuya Zerddie.
Eto yun sila. Ang aking mga ate at kuya. Napakasaya namin dyan :) excited na excited na sa magiging paligsahan. At syempre, hindi pa rin nawala ang harutan :)
Pero bago nagsimula ang paligsahan, lumabas muna kami lahat. Nag practice* saglit. Pinapamilyar ang mga steppings, at OK na. :) Nag-pray kami lahat. As a group at may iba, praying for themselves rin. At si ako naman, sobrang kinakabahan na. Pero unti-unting nawala nang dahil sa pagdadasal ko.
At eto na, ang pinaka hihintay ng lahat! Sumayaw na kami. Masaya sa simula, todo smile, todo sayaw, todo hataw at todo galaw. :) Hiyawan dito, sigawaan doon, "GO HRM" dito, "GO FLAMING TEAM" doon. Napakasayang pakinggan na may naghihiyawan. Ang style ng cheerdance namin ay SAYAW, YELLS at SAYAW. So yun, natapos na ang unang parte ng sayaw. Nag yells na. Simula unang sayaw at yells, ang ayos-ayos, super duper. Like there were no flaws and destruction. Pero....................
Biglang hindi umandar ang tugtog namin sa pangatlong parte. Nagtaka ako kung bakit matagal bumalik yung tugtog. Yun na, ok na. :) Tumugtog na :) PERO.................
!@#$%^&*. ANG TUGTOG!!!!! Grabe. Hindi ko akalain na ganun pala :( Ang tugtog namin, biglang nagingstop dance. :(( Hindi muna namin pinansin yun kasi baka maibalik pa sa dati. Pero wala :( nagmukha kaming mga puppet na sumasayaw ng stop dance sa isang malaking entablado :(( NAPAKASAKIT! Wala man lang hustisya ang mga efforts, walang tulugan na gabi, oras, pera, panahon at super late practices :((((((((((((((((((((((
Parang kasali na sa sayaw namin ang exit namin. Hindi pa tapos ang tugtog, isa-isa na kaming nagtakbuhan palabas ng gym at doon, isa-isang nag iyakan. :'( Seeing our master choreographer crying, Alexis Booker, gives me so much heartache. I mean, naawa ako sa kanya dahil siya yung parang pundasyon ng tropa namin, kundi dahil sa kanya, wala kami sa cheerdance. Awang-awa ako sa kanya nung nakita ko siyang umiyak. :( At si ako, hindi na din napigilan ang luha. Umiyak ako mag-isa, hindi ko muna pinakita na nasasaktan ako. Manhid-manhidan, kumbaga. But I didn't know, Jorro is finding me. And yes, he found me right there at the back of that building, punching the walls like Manny Pacquiao. Oo, sinuntok ko ang dingding ng isang building doon sa UIC Bajada High School and Elementary Campus. Doon ko inilabas ang galit ko, ang galit sa mga taong nasa likod ng insidenteng iyon. Wala ba silang puso para gawin yun? Oo, cheerdance lang yun. BUT IT MEAN A LOT TO US, CHEER DANCERS.
Yun, Jorro comforted me and also all the members of the group kaya medyo nawalan yung galit ko. Pinapunta kami sa isang lugar na kami lang at kinsausap kami doon ng ND/HM President and Dean na si Sir Jason. They comforted us and gave us some words of wisdom and enlightenment. Dun ko na naisip, EVERYTHING HAS A PURPOSE. Pero ano ba ang purpose sa aming pag stop dance? Ang sakit lang isipin na sa mahigit taltong buwan na paghahanda, nauwi lang pala sa stop dance ang lahat.
Ngunit kahit ganun, hindi parin nawala ang pagiging pamilya namin. Ang pagiging mga ate at kuya ko. :) Umuwi na ako pagkatapos mismo kaming kausapin. At sila, may pinuntahan pa daw. Pinag-usapan nila kung sino talaga ang may salarin. At ngayon, alam na namin kung sino at saan at paano at bakit. XD Ganyan na ba talaga sila ka desperado para maging champion lang? :)) Nangyari na ang nangyari. Kunin mo na ang lahat sa amin, wag lang ang aming pagiging pamilya. :)
At ngayon na lumipat na ako ng paaralan, ND/HM FLAMING TEAM will always be in my heart. Hinding-hindi kayo mabubura sa puso ko. Miss ko na kayo :'(
PS
SANA MAY PART TWO :PPPPPP
 | |
| final practice at sky gym |
Nagsimula ang aming team sa isang audition (syempre). Maraming nakuha at marami ring hindi. Sa kalagitnaan ng pagpapraktis, andami nang nag quit. Bakit kaya? Hindi ba okey ang mga steppings? Hindi ba masaya sa grupo? Pero nung malapit na talaga ang intrams, unti-unting nabuo ang team at unti-unting naging pamilya ko na. ♥
••••••••••••
Bago pa ang intrams, gumawa muna kami ng mga props, costumes at mga kagamitan para sa aming pagsasayaw. Nag final practice muna kami sa UIC Campus, Sky Gym at pagkatapos nun ay kumain ng hapunan. Busog na kami, pero hindi pa natatapos ang aming gawain. Yun, pumunta kami sa Jacinto, kung saan naninirahan dooon ang isa sa aming kasamahan, si Kuya Zerddie.
 |
| busy ang lahat .... |
 |
| ako ang nagtahi sa "N". haha |
 |
| hardworking si Booker :p |
 |
| eksaherada. |
••••••••••••
 | |
| ND/HM FLAMING TEAM |
Eto yun sila. Ang aking mga ate at kuya. Napakasaya namin dyan :) excited na excited na sa magiging paligsahan. At syempre, hindi pa rin nawala ang harutan :)
Pero bago nagsimula ang paligsahan, lumabas muna kami lahat. Nag practice* saglit. Pinapamilyar ang mga steppings, at OK na. :) Nag-pray kami lahat. As a group at may iba, praying for themselves rin. At si ako naman, sobrang kinakabahan na. Pero unti-unting nawala nang dahil sa pagdadasal ko.
At eto na, ang pinaka hihintay ng lahat! Sumayaw na kami. Masaya sa simula, todo smile, todo sayaw, todo hataw at todo galaw. :) Hiyawan dito, sigawaan doon, "GO HRM" dito, "GO FLAMING TEAM" doon. Napakasayang pakinggan na may naghihiyawan. Ang style ng cheerdance namin ay SAYAW, YELLS at SAYAW. So yun, natapos na ang unang parte ng sayaw. Nag yells na. Simula unang sayaw at yells, ang ayos-ayos, super duper. Like there were no flaws and destruction. Pero....................
Biglang hindi umandar ang tugtog namin sa pangatlong parte. Nagtaka ako kung bakit matagal bumalik yung tugtog. Yun na, ok na. :) Tumugtog na :) PERO.................
!@#$%^&*. ANG TUGTOG!!!!! Grabe. Hindi ko akalain na ganun pala :( Ang tugtog namin, biglang naging
Parang kasali na sa sayaw namin ang exit namin. Hindi pa tapos ang tugtog, isa-isa na kaming nagtakbuhan palabas ng gym at doon, isa-isang nag iyakan. :'( Seeing our master choreographer crying, Alexis Booker, gives me so much heartache. I mean, naawa ako sa kanya dahil siya yung parang pundasyon ng tropa namin, kundi dahil sa kanya, wala kami sa cheerdance. Awang-awa ako sa kanya nung nakita ko siyang umiyak. :( At si ako, hindi na din napigilan ang luha. Umiyak ako mag-isa, hindi ko muna pinakita na nasasaktan ako. Manhid-manhidan, kumbaga. But I didn't know, Jorro is finding me. And yes, he found me right there at the back of that building, punching the walls like Manny Pacquiao. Oo, sinuntok ko ang dingding ng isang building doon sa UIC Bajada High School and Elementary Campus. Doon ko inilabas ang galit ko, ang galit sa mga taong nasa likod ng insidenteng iyon. Wala ba silang puso para gawin yun? Oo, cheerdance lang yun. BUT IT MEAN A LOT TO US, CHEER DANCERS.
Yun, Jorro comforted me and also all the members of the group kaya medyo nawalan yung galit ko. Pinapunta kami sa isang lugar na kami lang at kinsausap kami doon ng ND/HM President and Dean na si Sir Jason. They comforted us and gave us some words of wisdom and enlightenment. Dun ko na naisip, EVERYTHING HAS A PURPOSE. Pero ano ba ang purpose sa aming pag stop dance? Ang sakit lang isipin na sa mahigit taltong buwan na paghahanda, nauwi lang pala sa stop dance ang lahat.
Ngunit kahit ganun, hindi parin nawala ang pagiging pamilya namin. Ang pagiging mga ate at kuya ko. :) Umuwi na ako pagkatapos mismo kaming kausapin. At sila, may pinuntahan pa daw. Pinag-usapan nila kung sino talaga ang may salarin. At ngayon, alam na namin kung sino at saan at paano at bakit. XD Ganyan na ba talaga sila ka desperado para maging champion lang? :)) Nangyari na ang nangyari. Kunin mo na ang lahat sa amin, wag lang ang aming pagiging pamilya. :)
 |
| tuwaan pa rin |
 |
| jump shot |
 |
| TALO. |
At ngayon na lumipat na ako ng paaralan, ND/HM FLAMING TEAM will always be in my heart. Hinding-hindi kayo mabubura sa puso ko. Miss ko na kayo :'(
PS
SANA MAY PART TWO :PPPPPP
Biyernes, Pebrero 3, 2012
zzzzzzzzzzzzzzzzz
It's been a tough day. It's time for me to go to sleep. Maaga pa akong bbyahe bukas sa syudad para sa aking NSTP Class. Naku! Good luck sakin, sana makagising ako ng maaga. Good Night!
Hooray for Today!
Dean's Lister
Oh my God! As in reaaaaally OH MY GOD! Mabait pala talaga ang Diyos noh? Wala siyang ginagawang masama at kailanman, di nya talaga gagawin yun.
Gaya lang kaninang umaga, nag text si Ate H____h sa akin at may sinabi siya. ".DL gud ka Jill". Ako naman, si mababa ang kaligayahan, ay tuwang-tuwa. pero may bumabagabag sa aking isipan. Para bagang hindi ako kampante sa pagiging DL ko. Yun, naisip ko na parang wala lang ang pagiging 3rd honor ko. Alam mo kung bakit? kasi ....
Kasi, lumipat na ako ng paaralan :) kaya wala na, wala na talagang bisa sa akin yun. Pero nagpapasalamat pa din ako dahil may silbi pala ang mahigit apat na buwan ko sa UIC. At nagpapasalamat na din ako na kahit papano, naDL pa ako. Lahat ng studyante sa kolehiyo, gusto masali dyan. :) Kaya maraming thank you talaga. Napakasaya ko, masayang-masaya. Itatago ko talaga ang certificate na 'to. Talagang-talaga. ♥
Gaya lang kaninang umaga, nag text si Ate H____h sa akin at may sinabi siya. ".DL gud ka Jill". Ako naman, si mababa ang kaligayahan, ay tuwang-tuwa. pero may bumabagabag sa aking isipan. Para bagang hindi ako kampante sa pagiging DL ko. Yun, naisip ko na parang wala lang ang pagiging 3rd honor ko. Alam mo kung bakit? kasi ....
Kasi, lumipat na ako ng paaralan :) kaya wala na, wala na talagang bisa sa akin yun. Pero nagpapasalamat pa din ako dahil may silbi pala ang mahigit apat na buwan ko sa UIC. At nagpapasalamat na din ako na kahit papano, naDL pa ako. Lahat ng studyante sa kolehiyo, gusto masali dyan. :) Kaya maraming thank you talaga. Napakasaya ko, masayang-masaya. Itatago ko talaga ang certificate na 'to. Talagang-talaga. ♥
Mag-subscribe sa:
Mga Komento (Atom)